Kalkulator deski tarasowej — koszt tarasu 2026

Cena deski tarasowej w Polsce w 2026 roku zależy od materiału: deska kompozytowa ok. 200–300 PLN/m², drewno egzotyczne (np. bangkirai, ipe) ok. 250–400 PLN/m², sosna impregnowana lub modrzew ok. 80–150 PLN/m². Do tego doliczyć trzeba legary, łączniki i montaż.

Deska kompozytowa (WPC) jest odporna na wilgoć, nie wymaga olejowania, nie odpryskuje i ma stabilny kolor przez lata — ale jest droższa i mocno nagrzewa się w słońcu. Drewno egzotyczne jest bardzo trwałe i naturalne, lecz wymaga okresowej pielęgnacji. Sosna impregnowana jest najtańsza, ale najmniej trwała (8–12 lat).

Liczbę desek szacuje się dzieląc powierzchnię tarasu przez powierzchnię jednej deski. Typowa deska ma szerokość ok. 14 cm i długość 4 m (ok. 0,56 m²). Dla tarasu 20 m² potrzeba ok. 36 desek. Kalkulator podaje szacunkową liczbę — przy montażu zawsze dolicza się 5–10% zapasu na docinki.

Legary to konstrukcja nośna pod deski tarasowe — listwy (drewniane lub aluminiowe) montowane na podłożu, do których przykręca się deski. Rozstaw legarów wynosi 40–50 cm dla desek kompozytowych i 30–40 cm dla cienkich desek drewnianych. Koszt legarów i montażu to istotna część budżetu tarasu.

Rozstaw legarów zależy od grubości i sztywności deski: deska kompozytowa pełna 40–50 cm, deska kompozytowa komorowa 30–40 cm, deska drewniana 21 mm ok. 50 cm, deska 19 mm ok. 40 cm. Zbyt duży rozstaw powoduje uginanie się desek. Przy obciążeniach (np. donice) rozstaw należy zmniejszyć.

Deska kompozytowa nie wymaga olejowania ani lakierowania, w przeciwieństwie do drewna. Wystarczy okresowe mycie wodą z detergentem i usuwanie liści, by zapobiec plamom. Drewno egzotyczne i sosna wymagają olejowania 1–2 razy w roku, aby zachować kolor i ochronę przed wilgocią oraz promieniowaniem UV.

Kalkulator oblicza koszt desek (wg materiału), koszt legarów i montażu oraz koszt całkowity, a także szacunkową liczbę desek. Nie uwzględnia kosztu podbudowy (kostka, stopy betonowe), łączników, listew wykończeniowych ani odwodnienia. Te elementy należy doliczyć przy pełnym kosztorysie tarasu.

Podłoże pod taras musi być stabilne i odprowadzać wodę. Najczęściej stosuje się: stopy betonowe lub gotowe podstawki regulowane, na nich legary z zachowaniem spadku 1–2% od budynku. Przy gruncie konieczna jest geowłóknina i podsypka z kruszywa. Niewłaściwe podłoże powoduje wypaczanie i gnicie konstrukcji.

Taras z dobrej deski kompozytowej (WPC) wytrzymuje 20–25 lat przy minimalnej konserwacji. Drewno egzotyczne (ipe, bangkirai) z regularnym olejowaniem — 20–30 lat. Sosna impregnowana ciśnieniowo — 8–12 lat. Trwałość zależy też od jakości legarów i prawidłowego odprowadzenia wody.

Montaż tarasu na gotowych stopkach regulowanych jest możliwy samodzielnie i pozwala zaoszczędzić na robociźnie. Wymaga jednak dokładności przy poziomowaniu, zachowaniu rozstawu legarów i spadków. Przy dużych lub podniesionych tarasach oraz konstrukcjach nośnych lepiej skorzystać z fachowca.