Wielu pracowników jest przekonanych, że pracodawca wydaje na nich dokładnie tyle, ile wynosi wynagrodzenie brutto. To nieprawda — pracodawca ponosi znacznie wyższy koszt zatrudnienia. Różnica między kwotą brutto a całkowitym kosztem pracownika to obowiązkowe składki ZUS opłacane przez pracodawcę. W 2026 roku wynoszą one łącznie nawet 19–20% wynagrodzenia brutto.
Składki ZUS po stronie pracodawcy (2026)
Oprócz odliczeń z wynagrodzenia pracownika, pracodawca odprowadza ze swoich środków następujące składki, naliczane od wynagrodzenia brutto pracownika:
- Emerytalna: 9,76% brutto — taka sama stawka jak u pracownika
- Rentowa: 6,50% brutto — wyraźnie wyższa niż część pracownicza (1,50%)
- Wypadkowa: 1,67% brutto — stawka standardowa; może być wyższa lub niższa zależnie od branży i wskaźnika wypadkowości
- Fundusz Pracy (FP): 2,45% brutto — finansuje zasiłki dla bezrobotnych i aktywizację zawodową
- FGŚP: 0,10% brutto — Fundusz Gwarantowanych Świadczeń Pracowniczych (ochrona wynagrodzeń przy upadłości pracodawcy)
- Łącznie po stronie pracodawcy: ok. 20,48% brutto
Uwaga: pracodawca nie odprowadza składki chorobowej (2,45% płaci pracownik) ani pełnej stawki zdrowotnej — zdrowotna jest odliczana wyłącznie z wynagrodzenia pracownika.
Całkowity koszt zatrudnienia — przykład: 5 000 zł brutto
- Wynagrodzenie brutto: 5 000,00 zł
- Emerytalna pracodawcy (9,76%): 488,00 zł
- Rentowa pracodawcy (6,50%): 325,00 zł
- Wypadkowa (1,67%): 83,50 zł
- FP (2,45%): 122,50 zł
- FGŚP (0,10%): 5,00 zł
- Suma składek pracodawcy: 1 024,00 zł
- Całkowity koszt pracownika: 6 024,00 zł
Przy wynagrodzeniu brutto 5 000 zł pracodawcę kosztuje zatrudnienie pracownika ok. 6 024 zł miesięcznie — o ponad 1 000 zł więcej niż kwota z umowy.
Ile pracownik dostaje „na rękę" z 6 024 zł kosztu pracodawcy?
Z 5 000 zł brutto pracownik otrzymuje netto ok. 3 738 zł. Oznacza to, że z każdych 6 024 zł wydanych przez pracodawcę, pracownik otrzymuje faktycznie tylko 62% — reszta trafia do ZUS, NFZ i urzędu skarbowego.
Czy pracodawca może obniżyć koszty zatrudnienia?
- Umowa o dzieło: brak składek ZUS po stronie pracodawcy — ale stosowanie jest ograniczone prawnie i możliwe tylko przy spełnieniu wymogów rezultatu.
- Kontrakt B2B: przedsiębiorca sam opłaca ZUS — pracodawca nie ponosi kosztów składek. Popularny w IT i konsultingu.
- Zatrudnienie studentów do 26. roku życia: możliwe zwolnienie ze składki FP i FGŚP.
- Dofinansowania z urzędu pracy: refundacja kosztów zatrudnienia przez 12–18 miesięcy przy zatrudnieniu osób bezrobotnych.
Oblicz pełny koszt zatrudnienia dla swojego pracownika: Kalkulator kosztu pracodawcy →