Energia potencjalna

Energia potencjalna to forma energii mechanicznej wynikająca z położenia ciała względem punktu odniesienia (energia potencjalna grawitacji) lub ze stanu jego odkształcenia (energia potencjalna sprężystości). Najczęściej stosowany wzór dotyczy energii potencjalnej grawitacji: Ep = m × g × h, gdzie m to masa ciała w kilogramach, g to przyspieszenie ziemskie (ok. 9,81 m/s²), a h to wysokość nad poziomem odniesienia w metrach. Energia potencjalna jest ściśle powiązana z energią kinetyczną poprzez zasadę zachowania energii mechanicznej — podczas spadku swobodnego energia potencjalna ciała stopniowo zamienia się w energię kinetyczną ruchu.

Przykład: doniczka o masie 2 kg stojąca na parapecie 15 metrów nad ziemią ma energię potencjalną Ep = 2 kg × 9,81 m/s² × 15 m ≈ 294,3 J. Jeśli spadnie swobodnie, tuż przed uderzeniem o ziemię cała ta energia potencjalna zamieni się (pomijając opór powietrza) w energię kinetyczną o tej samej wartości ok. 294,3 J.