Klasa energetyczna budynku

Klasa energetyczna budynku wynika ze świadectwa charakterystyki energetycznej, obowiązkowego dokumentu sporządzanego przy sprzedaży, wynajmie lub oddaniu budynku do użytkowania. Świadectwo określa m.in. roczny wskaźnik zapotrzebowania na nieodnawialną energię pierwotną (EP) wyrażony w kWh/(m²·rok), na podstawie którego budynek klasyfikuje się od najbardziej efektywnych (np. budynki pasywne, EP poniżej 15 kWh/(m²·rok)) po energochłonne budynki starego budownictwa, gdzie wartości mogą przekraczać 200–250 kWh/(m²·rok). Na wynik wpływają jakość izolacji termicznej przegród, sprawność instalacji grzewczej, wentylacja oraz źródło energii.

Przykład: nowoczesny dom jednorodzinny o powierzchni 150 m² i wskaźniku EP = 60 kWh/(m²·rok) zużywa rocznie ok. 9000 kWh energii pierwotnej, podczas gdy stary, nieocieplony dom o tej samej powierzchni i EP = 220 kWh/(m²·rok) potrzebuje aż 33 000 kWh – ponad trzykrotnie więcej. Niska klasa energetyczna oznacza wyższe rachunki za ogrzewanie, ale też mniejszą wartość rynkową nieruchomości i utrudniony dostęp do niektórych programów dofinansowań termomodernizacji.