Przejdź do treści
Liczbnik
nauka

Napięcie elektryczne

Różnica potencjałów elektrycznych między dwoma punktami obwodu, wyrażana w woltach (V), będąca przyczyną przepływu prądu elektrycznego.

Napięcie elektryczne to wielkość opisująca, ile pracy trzeba wykonać, aby przenieść ładunek elektryczny między dwoma punktami obwodu — im większe napięcie, tym silniejsza „siła napędowa” dla przepływu elektronów. W obwodach prądu stałego napięcie, natężenie prądu i opór wiążą prawo Ohma: U = I × R. W polskich gniazdkach domowych standardowe napięcie sieciowe wynosi 230 V (prąd przemienny), natomiast typowe baterie AA dostarczają napięcie 1,5 V. Napięcie mierzy się woltomierzem, podłączanym równolegle do badanego elementu obwodu.

Przykład: żarówka o oporze 460 Ω podłączona do sieci domowej o napięciu 230 V przewodzi prąd o natężeniu I = U / R = 230 V / 460 Ω = 0,5 A. Jeśli tę samą żarówkę podłączymy do źródła o napięciu zaledwie 12 V (np. w instalacji samochodowej), popłynie przez nią znacznie słabszy prąd: I = 12 / 460 ≈ 0,026 A, a żarówka nie zaświeci się z pełną jasnością.

Definicja ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej, podatkowej ani finansowej. Stan prawny: 2024/2025. Podstawy prawne i źródła podane w treści definicji.