Przejdź do treści
Liczbnik
nauka

pH

Skala określająca kwasowość lub zasadowość roztworu, zdefiniowana jako ujemny logarytm dziesiętny stężenia jonów wodorowych.

pH to wielkość fizykochemiczna określająca kwasowość lub zasadowość roztworu wodnego. Definiuje się ją jako ujemny logarytm dziesiętny stężenia jonów wodorowych: pH = −log[H⁺], gdzie [H⁺] to stężenie molowe jonów wodorowych wyrażone w mol/dm³. Skala pH przyjmuje zazwyczaj wartości od 0 do 14: roztwory o pH poniżej 7 są kwasowe, o pH równym 7 obojętne, a o pH powyżej 7 zasadowe. Każda jednostka na skali pH oznacza dziesięciokrotną zmianę stężenia jonów wodorowych.

Przykład: jeśli stężenie jonów wodorowych w roztworze wynosi [H⁺] = 0,001 mol/dm³ = 10⁻³ mol/dm³, to pH = −log(10⁻³) = 3, co oznacza roztwór silnie kwasowy. Czysta woda w temperaturze 25 °C ma pH równe 7. Pomiar pH ma kluczowe znaczenie w chemii analitycznej, biologii, rolnictwie oraz kontroli jakości wody pitnej.

Definicja ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej, podatkowej ani finansowej. Stan prawny: 2024/2025. Podstawy prawne i źródła podane w treści definicji.