Słownik · Zdrowie
BMR (Podstawowa Przemiana Materii)
Definicja
Minimalna ilość kalorii niezbędna do podtrzymania podstawowych funkcji życiowych organizmu w stanie całkowitego spoczynku.
Wyjaśnienie
BMR (Basal Metabolic Rate) to ilość energii (w kcal) zużywana przez organizm w warunkach zupełnego spoczynku — wyłącznie na oddychanie, krążenie, utrzymanie temperatury ciała i działanie narządów wewnętrznych. Najszerzej stosowany jest wzór Mifflin–St Jeor (1990): dla mężczyzn BMR = 10 × masa + 6,25 × wzrost − 5 × wiek + 5; dla kobiet zamiast +5 stosujemy −161.
Przykładowo, 35-letni mężczyzna o masie 80 kg i wzroście 180 cm ma BMR ≈ 1 857 kcal/dobę. Wartość BMR stanowi punkt wyjścia do obliczenia całkowitego zapotrzebowania energetycznego (TDEE) po uwzględnieniu współczynnika aktywności fizycznej (PAL). Znajomość BMR pozwala planować dietę redukującą lub budującą masę mięśniową bez nadmiernego ograniczania energii.
Definicja ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej, podatkowej ani finansowej. Stan prawny: 2024/2025. Podstawy prawne i źródła podane w treści definicji.