Przejdź do treści
Liczbnik
Prawo gospodarcze

Najem okazjonalny

Szczególna forma najmu lokalu mieszkalnego dająca właścicielowi ułatwioną eksmisję niewypłacalnego najemcy dzięki obowiązkowemu oświadczeniu w formie aktu notarialnego.

Najem okazjonalny to uregulowany w ustawie o ochronie praw lokatorów szczególny typ umowy najmu lokalu mieszkalnego, zawierany przez właściciela będącego osobą fizyczną nieprowadzącą działalności w zakresie wynajmu. Jego najważniejszą cechą jest zwiększona ochrona właściciela: najemca dołącza do umowy oświadczenie w formie aktu notarialnego, w którym dobrowolnie poddaje się egzekucji i zobowiązuje do opróżnienia lokalu, oraz wskazuje inny lokal, do którego może się przenieść po rozwiązaniu umowy (stan prawny 2026).

Przykład: właściciel mieszkania zawiera umowę najmu okazjonalnego na czas oznaczony, nie dłuższy niż 10 lat, i zgłasza ją naczelnikowi urzędu skarbowego w terminie 14 dni od rozpoczęcia najmu. Gdy najemca przestaje płacić i nie opuszcza lokalu mimo wypowiedzenia, właściciel nie musi prowadzić długiego procesu o eksmisję — wystarczy uzyskanie klauzuli wykonalności na akcie notarialnym. Ta konstrukcja istotnie skraca i upraszcza odzyskanie mieszkania w porównaniu ze zwykłą umową najmu.

Definicja ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej, podatkowej ani finansowej. Stan prawny: 2024/2025. Podstawy prawne i źródła podane w treści definicji.