Przejdź do treści
Liczbnik
praca

Pracownicze Plany Kapitałowe (PPK)

Dobrowolny, długoterminowy program oszczędzania na emeryturę, do którego pracownik, pracodawca i państwo odprowadzają wpłaty na indywidualny rachunek uczestnika.

Pracownicze Plany Kapitałowe (PPK) to powszechny system dodatkowego, dobrowolnego oszczędzania na cele emerytalne, w którym uczestniczą trzy strony: pracownik, który odprowadza podstawową wpłatę w wysokości 2% wynagrodzenia brutto (z możliwością obniżenia do 0,5% przy niskich zarobkach) oraz może zadeklarować wpłatę dodatkową do 2%; pracodawca, który dopłaca co najmniej 1,5% wynagrodzenia brutto pracownika (opcjonalnie do 4%); oraz państwo, które przekazuje jednorazową wpłatę powitalną 250 zł i coroczną dopłatę roczną 240 zł, o ile spełnione są warunki uczestnictwa. Środki zgromadzone w PPK są prywatną własnością uczestnika i można je wypłacić bez podatku od zysków kapitałowych po ukończeniu 60. roku życia, wypłacając jednorazowo 25% oraz resztę w co najmniej 120 miesięcznych ratach.

Przykład: pracownik zarabiający 6000 zł brutto miesięcznie, przy podstawowej wpłacie własnej 2% (120 zł) i wpłacie pracodawcy 1,5% (90 zł), gromadzi na koncie PPK łącznie 210 zł miesięcznie, czyli 2520 zł rocznie, nie licząc dopłaty rocznej państwa (240 zł) i ewentualnych zysków z inwestycji środków w fundusze zdefiniowanej daty.

Definicja ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej, podatkowej ani finansowej. Stan prawny: 2024/2025. Podstawy prawne i źródła podane w treści definicji.