Przejdź do treści
Liczbnik
budowa

Powierzchnia użytkowa

Powierzchnia wszystkich pomieszczeń w budynku lub lokalu służących bezpośrednio zaspokajaniu potrzeb mieszkaniowych, mierzona według określonej normy budowlanej.

Powierzchnia użytkowa to suma powierzchni pomieszczeń mieszkalnych i pomocniczych znajdujących się w budynku lub lokalu, z wyłączeniem m.in. balkonów liczonych w pełni, klatek schodowych czy powierzchni o wysokości poniżej określonego minimum. W Polsce sposób jej obliczania regulują różne normy w zależności od celu – inna metodologia obowiązuje przy ustalaniu podatku od nieruchomości, inna przy programach dopłat do mieszkań, a jeszcze inna w umowach deweloperskich (zgodnie z ustawą deweloperską i normą PN-ISO 9836). Deweloperzy często wliczają połowę powierzchni balkonu lub loggii do metrażu mieszkania, co bywa źródłem sporów z nabywcami.

Przykład: mieszkanie o powierzchni całkowitej 55 m², obejmujące dwa pokoje, kuchnię, łazienkę i przedpokój, może mieć powierzchnię użytkową liczoną na potrzeby aktu notarialnego równą 52 m², jeśli 6 m² balkonu wliczono w połowie (3 m²) zgodnie z umową deweloperską. Powierzchnia użytkowa jest podstawą do obliczenia ceny za m² mieszkania oraz wysokości niektórych opłat administracyjnych i podatku od nieruchomości.

Definicja ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej, podatkowej ani finansowej. Stan prawny: 2024/2025. Podstawy prawne i źródła podane w treści definicji.