Przejdź do treści
Liczbnik
Prawo gospodarcze

Upadłość konsumencka

Sądowa procedura oddłużenia osoby fizycznej nieprowadzącej działalności gospodarczej, która stała się niewypłacalna i nie jest w stanie regulować swoich zobowiązań.

Upadłość konsumencka to postępowanie sądowe uregulowane w części III ustawy Prawo upadłościowe, umożliwiające osobie fizycznej znajdującej się w stanie niewypłacalności (czyli niezdolnej do wykonywania wymagalnych zobowiązań pieniężnych) umorzenie części lub całości długów. Sąd, po ogłoszeniu upadłości, wyznacza syndyka zarządzającego majątkiem dłużnika, ustala plan spłaty wierzycieli trwający zwykle od kilku miesięcy do 3 lat (lub do 7 lat w przypadku rażącego niedbalstwa dłużnika), po którego zakończeniu pozostałe długi zostają umorzone. Od 2020 r. przepisy złagodzono — sąd może ogłosić upadłość nawet wobec osób, które celowo doprowadziły do niewypłacalności, choć w takim przypadku plan spłaty jest dłuższy.

Przykład: osoba posiadająca zadłużenie łączne 180 000 zł (kredyty gotówkowe, karty kredytowe, zaległe rachunki) i dochód niepozwalający na jego spłatę składa wniosek o upadłość konsumencką. Sąd ustala plan spłaty na 24 miesiące, w którym dłużnik przekazuje syndykowi część dochodu przekraczającą minimum socjalne, np. 400 zł miesięcznie (łącznie 9 600 zł), a po zakończeniu planu pozostała część zadłużenia (170 400 zł) zostaje prawomocnie umorzona.

Definicja ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej, podatkowej ani finansowej. Stan prawny: 2024/2025. Podstawy prawne i źródła podane w treści definicji.