Przejdź do treści
Liczbnik
Prawo gospodarcze

Użytkowanie wieczyste

Prawo do korzystania z gruntu stanowiącego własność Skarbu Państwa lub jednostki samorządu terytorialnego przez czas oznaczony, zwykle 99 lat, w zamian za opłaty roczne.

Użytkowanie wieczyste to pośrednia forma władania nieruchomością gruntową między własnością a najmem — użytkownik wieczysty korzysta z gruntu niemal jak właściciel (może go sprzedać, obciążyć hipoteką, przekazać w spadku), ale formalnym właścicielem pozostaje Skarb Państwa lub gmina. Prawo ustanawia się zwykle na 99 lat (wyjątkowo krócej, minimum 40 lat), a użytkownik płaci opłatę roczną w wysokości procentu wartości gruntu, uzależnionego od celu użytkowania (np. 1% dla celów mieszkaniowych, 3% dla działalności gospodarczej). Od 2019 r. grunty pod budynkami mieszkalnymi wielorodzinnymi i jednorodzinnymi zostały w dużej mierze przekształcone z mocy prawa we własność.

Przykład: właściciel domu jednorodzinnego posadowionego na gruncie gminnym objętym użytkowaniem wieczystym płacił do 2019 r. roczną opłatę np. 800 zł; po ustawowym przekształceniu stał się właścicielem gruntu, płacąc przez określony czas roczną opłatę przekształceniową w podobnej wysokości, z możliwością jej jednorazowego wykupu z bonifikatą.

Definicja ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej, podatkowej ani finansowej. Stan prawny: 2024/2025. Podstawy prawne i źródła podane w treści definicji.