Współwłasność nieruchomości

Współwłasność oznacza, że prawo własności całej nieruchomości przysługuje kilku osobom niepodzielnie — żaden ze współwłaścicieli nie jest właścicielem fizycznie wydzielonej części, lecz określonego ułamka całości (np. 1/2, 1/3). Kodeks cywilny rozróżnia współwłasność w częściach ułamkowych (np. rodzeństwo dziedziczące mieszkanie po rodzicach) oraz współwłasność łączną, bezudziałową (np. małżeńska wspólność majątkowa). Każdy współwłaściciel może rozporządzać swoim udziałem, natomiast rozporządzenie całą rzeczą oraz czynności przekraczające zwykły zarząd wymagają zgody wszystkich współwłaścicieli. Współwłasność można znieść umownie lub sądownie, przez fizyczny podział nieruchomości, przyznanie jej jednemu ze współwłaścicieli ze spłatą pozostałych, albo sprzedaż i podział sumy uzyskanej ze sprzedaży.

Przykład: troje rodzeństwa dziedziczy po rodzicach dom o wartości 900 000 zł w częściach po 1/3. Jeden ze spadkobierców chce mieszkać w domu i wykupić udziały pozostałych — musi zapłacić im łącznie 600 000 zł (po 300 000 zł każdemu) albo strony mogą wystąpić do sądu o zniesienie współwłasności, jeśli nie dojdą do porozumienia polubownie.