Kalkulator wskaźnika DTI (dług do dochodu)

DTI (Debt-to-Income ratio) to wskaźnik zadłużenia wyrażony procentowo. Oblicza się go dzieląc sumę miesięcznych zobowiązań finansowych przez miesięczny dochód brutto i mnożąc przez 100. Pokazuje, jaka część dochodów jest przeznaczana na spłatę długów.

DTI = (suma miesięcznych zobowiązań / miesięczny dochód brutto) × 100. Na przykład, jeśli miesięczne zobowiązania wynoszą 1 800 zł, a dochód brutto 6 000 zł, to DTI = (1800 / 6000) × 100 = 30%. Im niższa wartość, tym lepsza sytuacja finansowa.

DTI do 36% uważane jest za bezpieczne i komfortowe — tyle zobowiązań można wygodnie obsługiwać bez nadmiernego obciążenia budżetu. DTI między 37% a 50% to strefa umiarkowana, a powyżej 50% oznacza wysokie ryzyko finansowe i trudności z uzyskaniem kredytu.

Polskie banki i instytucje finansowe sprawdzają DTI przy ocenie wniosków kredytowych. Rekomendacja S Komisji Nadzoru Finansowego (KNF) sugeruje, aby łączne zobowiązania kredytowe nie przekraczały 40–50% dochodów netto. Wysoki DTI może być powodem odmowy udzielenia kredytu.

Do zobowiązań wlicza się: raty kredytów hipotecznych, raty kredytów gotówkowych i samochodowych, minimalne płatności kart kredytowych, limity debetowe w rachunkach, raty leasingowe oraz inne regularne zobowiązania finansowe. Nie wlicza się rachunków za media, czynszu ani innych stałych kosztów życia.

W Polsce banki najczęściej analizują zobowiązania w stosunku do dochodu netto (po odliczeniu podatków i składek ZUS), choć sam wskaźnik DTI w ujęciu międzynarodowym jest liczony od dochodu brutto. Kalkulator używa dochodu brutto zgodnie z definicją DTI — warto znać obie wartości przy planowaniu kredytu.

Wskaźnik DTI można obniżyć na kilka sposobów: spłacając istniejące zobowiązania (szczególnie kredyty gotówkowe i karty), zamykając nieużywane linie kredytowe, zwiększając dochody (np. dodatkowe zatrudnienie), konsolidując kilka kredytów w jeden z niższą miesięczną ratą lub odkładając wniosek kredytowy do czasu spłaty innych długów.

Przy kredycie hipotecznym banki w Polsce zazwyczaj wymagają, aby DTI po udzieleniu kredytu nie przekraczało 40–50% dochodu netto. Część banków stosuje bardziej restrykcyjne limity — np. 35% dla niskich dochodów. Im niższy DTI, tym lepsza oferta kredytowa i większa szansa na pozytywną decyzję.

Nie zawsze — banki analizują sytuację całościowo. Wysoki DTI może być skompensowany przez wysoką wartość zabezpieczenia (np. nieruchomości), stałe zatrudnienie, długą historię kredytową lub poręczycieli. Jednak DTI powyżej 50–60% znacząco zmniejsza szanse na kredyt w większości instytucji.

DTI to jeden z elementów oceny zdolności kredytowej, ale nie jedyny. Zdolność kredytowa uwzględnia dodatkowo: historię kredytową w BIK, stabilność zatrudnienia, wiek, liczbę osób na utrzymaniu, posiadany majątek oraz wartość wnioskowanego kredytu. DTI to szybki wskaźnik wstępnej oceny — kompletna analiza zdolności kredytowej jest bardziej złożona.